کوهستان

واگذار

 

تاریکی،

به کجا زل زدی؟

چاره گریه است،

ای همیشگی تر از نور.

"امشب، آخرین شب من.."،

سهم تو از تمام عمرش این بود، 

یک عبارت..

هدیه ی باورآلود، بغض پر معنا..

 

سپردمت به تاریکی.

 

پدر دوستم رفت.

   + همایون ; ۱:٥٩ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ٩ خرداد ۱۳٩٢